Styl farmhouse – jak urządzić przytulny dom?

Farmhouse najłatwiej zepsuć na dwa sposoby: kupić cały komplet „w stylu wiejskim” albo obwiesić ściany napisami typu „Home Sweet Home”. Zamiast tego najpierw warto ustawić bazę, czyli jasne ściany, naturalne drewno i matowe wykończenia. Potem dochodzą meble z charakterem i tekstylia, które nie udają luksusu. Na końcu zostają detale: lampa, uchwyt, jedna stara skrzynia. Wychodzi z tego dom, który wygląda, jakby był składany latami, a nie urządzony w weekend z katalogu.

Na czym polega farmhouse (i czym nie jest)

Styl wywodzi się z amerykańskich domów na farmach, gdzie liczyła się praktyczność: duży stół, wytrzymałe materiały, wszystko pod ręką. Od rustykalnego różni się tym, że jest jaśniejszy i lżejszy. Mniej tu ciężkich, ciemnych belek, więcej bieli i światła. Od skandynawskiego odróżnia go cieplejszy klimat i więcej faktur, bez minimalistycznej surowości.

Popularna odmiana, modern farmhouse, dodaje do tego proste formy i czarne metalowe akcenty. W polskich mieszkaniach i domach sprawdza się właśnie ona, bo łatwiej ją połączyć ze współczesną architekturą.

Każdy przedmiot w tym stylu powinien mieć funkcję albo historię. Dekoracja kupiona wyłącznie „dla klimatu” to najkrótsza droga do kiczu.

Kolory, które działają

Paleta jest spokojna i oparta na kolorach z natury. Warto trzymać się prostego podziału:

  • ściany: ciepła biel, krem, złamana szarość,
  • drugi plan: szałwiowa zieleń, szary błękit, grafit (np. na froncie dolnych szafek),
  • akcenty: matowa czerń w okuciach, ramach luster i lampach,
  • drewno: dąb, jesion, sosna w jasnych lub miodowych tonach.

Biel z niebieskawym odcieniem wygląda w tym stylu jak poczekalnia. Lepiej wybrać taką z domieszką żółci lub beżu i sprawdzić próbkę rano oraz wieczorem, bo przy sztucznym świetle potrafi zmienić się nie do poznania.

Kuchnia, czyli serce farmhouse

To pomieszczenie, w którym styl wypada najbardziej wiarygodnie, bo wszystko tu ma konkretne zastosowanie.

Fronty, blaty i zlew

Klasyką są fronty z ramką (tzw. shaker), malowane na biało, kremowo albo szałwiowo. Częsty zabieg to dolne szafki w ciemniejszym kolorze niż górne, co optycznie uziemia kuchnię.

Na blat najlepiej pasuje lite drewno olejowane (dąb, buk) albo jasny kamień z delikatnymi żyłkami. Drewno przy zlewie trzeba olejować co kilka miesięcy, za to z czasem pięknie się starzeje.

Ikoną stylu jest głęboki zlew z licowanym frontem (apron sink), ceramiczny lub stalowy. Do niego dobrze pasuje bateria z wysoką szyją w czerni albo mosiądzu.

Na ścianę wchodzi płytka typu cegiełka, najlepiej 7,5×15 lub 10×20 cm, z ciemniejszą fugą. Nie musi sięgać sufitu, strefa robocza w zupełności wystarczy.

Stół i krzesła

Stół jest tu głównym punktem domu. Dla sześciu osób wygodny będzie model o długości 180-200 cm, z litego drewna lub grubego forniru. Rysy i ślady po kubkach to część uroku, więc lakier najlepiej zamienić na olej albo wosk.

Krzesła nie muszą być kompletem. Dobrze wygląda miks, na przykład dwie różne formy albo ławka z jednej strony. Ławka ma przy tym praktyczną zaletę, bo pomieści więcej osób.

Nad stołem wisi lampa z metalu, szkła lub plecionki, około 75 cm nad blatem. Przy dłuższym stole lepiej sprawdzą się dwie mniejsze niż jedna duża.

Na blacie wystarczy to, co faktycznie się używa: deska do krojenia, ceramiczny dzbanek, doniczki z ziołami.

Salon i sypialnia

W pozostałych pomieszczeniach obowiązuje ta sama zasada: miękko, naturalnie, bez przesady.

Salon: sofa, dywan, światło

Sofa powinna być głęboka, w lnie lub grubej bawełnie, w beżu albo jasnej szarości. Zdejmowane pokrowce to nie fanaberia, tylko ratunek przy dzieciach i psie.

Dywan z juty, wełny lub kilim musi być na tyle duży, żeby przednie nogi sofy stały na nim. Zbyt mały dywan od razu zdradza brak planu.

Zamiast klasycznej ławy świetnie sprawdza się stary kufer lub drewniana skrzynia, która dodatkowo służy jako schowek na pledy.

Światło powinno być ciepłe (2700 K) i rozproszone: lampa podłogowa, kinkiet, lampka na komodzie. Jeden żyrandol pod sufitem zabija nastrój.

Sypialnia: len i metal

Pościel lniana albo z grubej bawełny może być lekko zmięta, to nawet pożądane. Na łóżku dobrze wyglądają warstwy: koc, pled, kilka poduszek w różnych fakturach.

Rama łóżka może być drewniana lub z czarnego kutego metalu, z prostym wezgłowiem. Ozdobne zawijasy lepiej zostawić na bok.

Ścianę za łóżkiem można wykończyć deskami, listwami albo tapetą w drobny wzór. To wystarczy za całą dekorację.

Szafki nocne nie muszą być parą. Mała komoda po jednej stronie i krzesło lub wiklinowy kosz po drugiej wyglądają naturalniej.

Dodatki i rzeczy z historią

Farmhouse najlepiej wygląda z przedmiotami, które mają już swoje lata: deską z pchlego targu, emaliowanym dzbankiem, starą drabiną na koce. Wystarczy je odnowić, nie przemalowywać wszystkiego na biało. Ślady użytkowania są tu atutem.

Na każdej powierzchni wystarczą 2-3 dekoracje. Jeśli komoda wygląda jak sklepowa witryna, to o dwie rzeczy za dużo. Dobrze działają rośliny, suszone trawy, ceramika i kosze.

Najczęstsze wpadki

  • Napisy na ścianach, kurki i hasła o rodzinie, czyli wiejski kicz.
  • Fabrycznie „postarzane” meble z dziwnymi przetarciami w tych samych miejscach.
  • Wszystko w jednym drewnie albo wszystko w bieli. Potrzebny jest kontrast.
  • Zimne, białe światło, które niszczy ciepły charakter wnętrza.

Najlepiej zacząć od jednego pomieszczenia, na przykład kuchni, i dopiero potem przenosić styl dalej. Jeśli stół, lampa i ściany już grają razem, reszta zwykle układa się sama.